Escape from Twitter Rules

One of the key points in Twitter is the rule which users are being forced to use, the 140 characters, which is the maximum length of a tweet. The question comes up every now and then if this limit should expand and what would users do? Would they adapt or run? Is this system-imposed size limit a critical feature? One way to escape this rule is using Twitblog. Another things that makes Twitter different from social network sites is the limit of characters for the description of the user, the limit of one url, no date of birth or gender information field and only one picture. The easy way to escape from this rule is create a custom background for Twitter with for example TwitBacks or Photoshop. This way a user can display additional pictures, write more background information about themselves and add contact information, like @moriesbel does. Other great examples, all by graphic designers can be found on designreviver.com.

I like the way Twitter restricts its features so it does not just becomes another Hyves. It’s versy simple and because of that it’s so popular, like Clay Shirky said on PICNIC08  that Twitter is a prime example of a ‘boring’ technology with only two features which enabled it to quickly become socially interesting. Or like Anne Helmond says ‘does simplicity equal technologically boring or is technologically boring not thinking about the technique behind the tools anymore?’ I don’t think twitter should provide more space for extra information, there are other sites for this. I also like the way users create their own augmented space by adding information about them in their background image, thus escaping the limitations and standard settings of the system.

Shops for the Masses

Is IKEA the McDonalds for furniture? Or is McDonalds the IKEA for food? (Is Google the IKEA for searches?) Most of my friends have at least some pieces of furniture from IKEA and also most of them have eaten at McDonalds once or very often. I do both too. The differences between the two companies is their display of goods in promotional photo’s and how they look in reality. The furniture and accessories of IKEA look the same in real life as on the website or the catalog, the same cannot be said for the food of McDonalds. The thing these shops have in common is that they’re created for the masses, like many websites are too if you don’t look beneath the surface. Today I was thinking and writing about Twitter and even this can be linked to the McDonaldization, part of a ‘theory of rationalization of modern society and culture’.

Please, Don’t You Tweet on Me

Yesterday I was caught up in a discussion with a fellow student about Twitter when she posted a public message to me after discussing one of her ‘tweets’. It dawned to me that I could not delete that message as it was her ‘tweet’ and there’s nothing I could do about it. So she can write anything to me and everybody who reads it will link that message and me together. So it doesn’t matter what I write on Twitter, although I was a bit careful at first, now all other users can write notices to me which can put me in a bad light.

The same is happening now on Facebook where these tweets can be transferred to, so all friends of me or even friends of friends can see my tweets in my feed or their own. And I can tag photo’s of other people with their name and it will show in my feed and theirs, being displayed for both our friends or friends of friends. They could remove the tag but the information will not leave the feed.

So even if we’re very careful on what we write ourselves on websites like Twitter and Facebook, other users can write things about us or upload pictures we rather not have online. And of course the netiquette should prevent this, but will people respond when you tell them not to? I know my friends would, but we’re not alone out there. And I don’t have a solution just like that with a snap of my fingers.

Abstract (scriptie)

Culture jamming appelleert aan reclame van Apple, hoe grassroots consumenten zich logo’s toe-eigenen

Door de toegenomen mogelijkheden van culture jamming op Internet, zoals politieke video’s op YouTube wordt het steeds onduidelijker welke bronnen achter een video of andere parodie ten grondslag liggen en wie de eigenaar is van de beelden en gebruikte logo’s. Door het veelvuldig gebruik van logo’s en beeldmerken in het publieke domein zijn deze eigenlijk eigendom geworden van de consumenten en niet langer van grote bedrijven.

Mac vs PC (schets)

Op de Apple website staan meerdere filmpjes met als thema ’Mac vs PC’ met telkens dezelfde strekking en dezelfde structuur. Ze zijn grappig en een beetje droog en uitermate geschikt om ervoor te zorgen dat consumenten trouw blijven aan het merk Apple en een band krijgen met het merk. Op YouTube staan een aantal parodiën op deze video’s en daaronder zelfs een parodie met figuren uit Soutpark. Hier komende meerdere werelden bijeen en ik vraag me af wat dit betekent? In wat gebeurt er in de video ‘Vote different’van Philip de Vellis, waarin Hillary Clinton verwerkt is in een reclamespot van Apple en ook stukken uit de film 1984? De video moet in enige mate aansluiten bij wat mensen toch al denken over de betreffende presidentskandidaat. Het lijkt op politiek oude stijl op nieuwe manieren vormgegeven. Apple zou zelf al de entertainment industrie ingedoken kunnen zijn net als bedrijven als Coca Cola dat al deed om een sterkere band te creëren met consumenten. Beide halen hun modellen uit de grassroots gemeenschappen en stellen zich op in het landschap van de media convergentie. Maar ook Apple wordt aangevallen in de video en het kan een voorbeeld zijn wereldwijde beweging waarin consumenten massaal in opstand komen tegen de gevestigde corporate reuzen. Een manier om dit te doen is door deze aan te vallen op hun logo of imago. Vanuit de theorie van de macht van de consument en de opkomst van grassroots tegenover corporate media zoek ik naar de betekenis in deze laatste video.

APA ervaring

Er is meer mogelijk met de APA dan voor mogelijk werd gehouden, aan zowel de fysieke wereld als de digitale wereld kan betekenis worden gegeven. Het gebruik kan gescript plaats vinden, maar ook ongescript, gebruik waar geen rekening mee is gehouden in het design. Het gebruik kan dus zowel readerly zijn waarbij de APA eerder passief wordt gebruikt, als writerly, waarbij de APA actief wordt ingezet.

Nieuwe software

Waarom zou software alleen voor de massa worden gemaakt? Waarom slechts de keuze hebben uit één soort readerly besturingssysteem met ongewenste functies? Linux bewijst al dat software aan de eigen wensen kan worden aangepast (writerly) en gedeeld met andere gebruikers. In de tekst ’situated software’ van Clay Shirkey wordt een idee besproken van tijdelijke software, ontworpen voor een kleine groep gebruikers. Afgezien van regelmatige updates is elke software tijdelijk tot een nieuwe versie het overneemt. In het stuk van Shirkey wordt het voorbeeld genoemd van het experimentele programma ‘Teachers on the Run’ waarin studenten een mening kunnen geven. Er was al een website voorhanden die niemand echter gebruikte, RateMyProfessors.com. Vooral de sociale context van het nieuwe programma maakt dat het zo populair is, net zoals Linux groot is geworden door het delen van nieuws en ervaringen. Door vanuit een andere invalshoek te kijken naar software ontstaan nieuwe vormen.

Ook mobiele toepassingen van zowel software en hardware kunnen worden aangepast en seamless worden, zoals Chalmers het beschrijft. We gaan steeds meer naar nieuwe vormen van Internet toepassingen die meer op de gebruiker aansluiten, zoals de APA in de Future Vision. Verschillende ervaringen van gescripte omgevingen, zowel analoog als digitaal. De context wordt steeds belangrijker. Zoals ik het in de tekst lees groeien software en gebruiker steeds meer naar elkaar toe en worden eindelijk op elkaar afgestemd zonder dat de massa zich aanpast aan een apparaat of een apparaat slecht voor de masse wordt gemaakt.

Ervaringen anno 2017

Een bepaalde situatie kan voor een gebruiker van een nieuw medium een compleet andere ervaring zijn dan voor een ander. In onze volgende situatie zijn twee ervaringen aan elkaar gelinkt. Het medium is de APA (Augmenting Personal Assistant), een smart device die bij aanwezigheid van een internet netwerk, alle informatie uit die omgeving bij een user kan aanleveren, gefilterd of niet, onder controle of juist niet. Klik hier om te zien en ervaren wat er gebeurt als twee mensen aan de uiteinden staan van een nieuw medium.

Blogjects

Net zoals mensen steeds meer mogelijkheden krijgen, keuzes en carrièrekansen, worden ook apparaten steeds vernuftiger en krijgen meer agency. Maar zitten we hier wel op te wachten? Met mijn mobiele telefoon kan ik, naast bellen, bijvoorbeeld ook internetten, sms en mms versturen, e-mailen, er zit nog een radio in en ook een mp3-speler en organiser. Gelukkig zit er geen GPRS op zodat anderen kunnen zien waar mijn mobiel zich bevindt. In die zin is het geen blogject zoals Julian Bleeker deze beschrijft in zijn tekst ‘Why things matter’.

Future Vision: Freewheel & maatschappelijke issues

De volgende dag nemen Alexa en haar broer Sven weer de Smarttaxi richting Amsterdam, komen uit bij de ondergrondse taxistandplaats onder CS en laten deze achter. Alexa wil nu toch wel de rode fiets gebruiken die ze gisteren hebben gezien op het Spui. Sven heeft een persoonlijke assistent bij zich, een geavanceerde uitbreiding en combinatie van de populaire Tomtom van enkele jaren geleden en een iPhone. Deze is platformonafhankelijk en heeft meerdere toepassingen voor o.a. communicatie met fiets en auto.